Yagna Tatwa Prakashika Page 072 (Soma Yaga Nirupanam)

 

६०
यज्ञतत्त्वप्रकाशे

यजमानाय कृष्णाजिनद्वयं दद्यात् । स तत् परिगृह्य, आहवनीयसमीपं गत्वा भूमौ तदास्तीर्य तदुपरि कटिप्रदेशेन आरुह्य, उपविश्य, मेखलां मुञ्जतृणनिर्मिताम् अध्वर्युदत्तां कट्यां बद्ध्वा, $^क

$$

^ख$व्रतकरणप्रेषेणैव (व्रतं कृणुत) वाचं विसृजन् अध्वर्युणा पयसि दत्ते तत् पिबेत् । पत्न्यपि चैवं कुर्यात् । एवमेव प्रतिदिनमहनि रात्रौ च पय एव पियेतां यजमानः पत्नी च । यदि पयो न लभ्यते पयसैव वा प्राणधारणं दुष्करं मन्वाते तदा दधि, उदुम्बरफलानि, धानाः, सैक्तून्, ओदनमात्रं वा भुञ्जीयाताम् ॥

ततो यज्ञोपयोगिद्रव्यार्जनाय याचकान् प्रेषयेत् । याच्येयं धनिकस्यापि नित्या । आगतानि द्रव्याणि तत्तन्मन्त्रेण गृह्णीयात् । एतावता प्रथमदिनकृत्यं समाप्यते । यजमानस्तस्यां रात्रौ जागरणं कुर्यात् । व्याकरणसंस्कृतैरेव शब्दैर्व्यवहरेत्, न लौकिकीं वाचं वदेत् । असच्छूद्वैर्न सम्भाषेत । नास्य नाम कश्चित् ब्रूयात् । सुत्यादिने

क. कृष्णवणो हरिणः कृष्णमृगः । तस्य शृङ्गं विषाणम् ।
ख. पत्नी यजमानयोः पानार्थ पयः प्रदानमेव व्रतकरणमित्युच्यते ।

१. See. आप. श्रौ. १०. ८. ११-१६.
२. See. १०. १६, १७, कण्डिके ; allso. तै. आरण्यक. २.
३. आप. श्रौ. १०. १८. ४-७. बोधा. श्रौ. ६. ८. का. श्रौ, ७. ५. २, ३.

---

60
யக்ஞதத்வப்ரகாசம்

யஜமானருக்கு இரண்டு கிருஷ்ணாஜினங்களை (மான் தோல்) அளிக்க வேண்டும். அவர் அவற்றை ஏற்றுக்கொண்டு, ஆஹவனீய அக்னிக்கு அருகில் சென்று தரையில் விரித்து, அதன் மேல் அமர வேண்டும். அத்வர்யு கொடுத்த முஞ்சைப் புல்லால் ஆன மேகலையை (இடுப்பு கயிறு) இடுப்பில் கட்டிக்கொண்டு, $^க

$$

^உ$விரதக்கரண பிரைஷத்துடன் (விரதத்தைத் தொடங்குங்கள் என்ற ஆணையுடன்) மௌனத்தை விடுத்து, அத்வர்யு கொடுத்த பாலை அருந்த வேண்டும். மனைவியும் அவ்வாறே செய்ய வேண்டும். ஒவ்வொரு நாளும் பகலிலும் இரவிலும் யஜமானரும் மனைவியும் பாலை மட்டுமே உணவாகக் கொள்ள வேண்டும். ஒருவேளை பால் கிடைக்கவில்லை என்றாலோ அல்லது பாலை மட்டும் குடித்து உயிர்வாழ்வது கடினம் என்று கருதினாலோ தயிர், அத்திப் பழங்கள், வறுத்த தானியங்கள், பொரி அல்லது அன்னத்தை மட்டும் உண்ணலாம்.

பின்னர் யாகத்திற்குத் தேவையான பொருட்களைச் சேகரிக்க யாசகர்களை அனுப்ப வேண்டும். செல்வந்தராக இருந்தாலும் இவ்வாறு யாசிப்பது அவசியமான ஒன்று. வந்த பொருட்களை அந்தந்த மந்திரங்களைக் கூறி ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். இத்துடன் முதல் நாள் கடமைகள் முடிகின்றன. யஜமானர் அன்று இரவு முழுவதும் விழித்திருக்க வேண்டும். இலக்கணப்படி அமைந்த சமஸ்கிருதச் சொற்களையே பேச வேண்டும், உலகியல் மொழியைப் பேசக்கூடாது. தீயவர்களுடனோ அல்லது சூத்திரர்களுடனோ உரையாடக் கூடாது. எவரும் அவருடைய பெயரைச் சொல்லக் கூடாது. சுத்யா தினத்தில்...

க. கருப்பு நிற மான் கிருஷ்ணமிருகம் எனப்படும். அதன் கொம்பு விஷாணம் எனப்படும்.
உ. யஜமான தம்பதியருக்குப் பருகுவதற்குப் பால் அளிப்பதையே விரதக்கரணம் என்று அழைக்கிறோம்.

1. காண்க: ஆப. ஸ்ரௌ. 10. 8. 11-16.
2. காண்க: 10. 16, 17, கண்டிகைகள்; மேலும் தை. ஆரண்யகம். 2.
3. ஆப. ஸ்ரௌ. 10. 18. 4-7. போதா. ஸ்ரௌ. 6. 8. கா. ஸ்ரௌ, 7. 5. 2, 3.

---

60
యజ్ఞతత్త్వప్రకాశే

యజమానునికి రెండు కృష్ణాజినాలను (జింక చర్మాలను) ఇవ్వాలి. అతను వాటిని స్వీకరించి, ఆహవనీయ అగ్ని సమీపానికి వెళ్లి నేలపై పరచి, వాటిపై కూర్చోవాలి. అధ్వర్యుడు ఇచ్చిన ముంజ గడ్డితో చేసిన మొలతాడును నడుముకు కట్టుకుని, $^క

$$

^ఖ$వ్రతకరణ ప్రేషముతో (వ్రతం చేయండి అనే ఆజ్ఞతో) మౌనాన్ని వీడి, అధ్వర్యుడు ఇచ్చిన పాలను తాగాలి. పత్ని కూడా అలాగే చేయాలి. ప్రతిరోజూ పగలు మరియు రాత్రి యజమానుడు, పత్ని పాలను మాత్రమే ఆహారంగా తీసుకోవాలి. ఒకవేళ పాలు లభించకపోయినా లేదా కేవలం పాలను తాగి ప్రాణధారణ కష్టమనిపిస్తే పెరుగు, మేడి పండ్లు, వేయించిన ధాన్యాలు, పేలాలు లేదా అన్నం మాత్రమే భుజించాలి.

తరువాత యజ్ఞానికి కావలసిన ద్రవ్యాల సేకరణ కోసం యాచకులను పంపాలి. ధనవంతుడైనా సరే ఇలా యాచించడం తప్పనిసరి. వచ్చిన ద్రవ్యాలను ఆయా మంత్రాలతో స్వీకరించాలి. ఇంతటితో మొదటి రోజు కృత్యం ముగుస్తుంది. యజమానుడు ఆ రాత్రి జాగరణ చేయాలి. కేవలం వ్యాకరణబద్ధమైన సంస్కృత పదాలనే మాట్లాడాలి, లౌకిక భాష మాట్లాడకూడదు. దుష్టులతో లేదా శూద్రులతో సంభాషించకూడదు. ఎవరూ అతని పేరును ఉచ్చరించకూడదు. సుత్యా దినమున...

క. నల్లని రంగు గల జింకను కృష్ణమృగము అంటారు. దాని కొమ్మును విషాణము అంటారు.
ఖ. యజమాన దంపతులకు పానము కోసం పాలు ఇవ్వడాన్నే వ్రతకరణము అంటారు.

1. చూడుము: ఆప. శ్రౌ. 10. 8. 11-16.
2. చూడుము: 10. 16, 17, కండికలు; మరియు తై. ఆరణ్యక. 2.
3. ఆప. శ్రౌ. 10. 18. 4-7. బోధా. శ్రౌ. 6. 8. కాత్యా. శ్రౌ. 7. 5. 2, 3.