Yagna Tatwa Prakashika Page 031

 

दर्शपूर्णमासनिरूपणम्
१९
पौर्णमासीदिनकृत्यम्

अथ तयोरनुष्ठानप्रकारः सामान्यतो निरूप्यते । तत्र पौर्णमास्यां यजमानः प्रातर्विहितनित्यक्रियः प्रातरग्निहोत्रं हुत्वा आहवनीयदक्षिणाग्नी अग्निहोत्रानुष्ठानार्थ प्रज्वालितौ कुण्डाभ्यां निष्कास्य, पुनर्गार्हपत्यात् तावग्नी दर्शपूर्णमासार्थं प्रणीय, प्रज्वलय्य त्रिष्वप्यग्निष्वन्वाधानं कुर्यात् । प्रणयनं नाम गार्हपत्यकुण्डादग्निमुद्धृत्य कुण्डान्तरे स्थापनम् [1.1] । अन्वाधानं नाम अग्निषु काष्ठानां यज्ञियानां समन्त्रकमाधानम् । आधानमत्र निक्षेपणमात्रमग्नेः प्रदीपनार्थम् । ततो यजमानो वपनं कुर्यात् । ततः स्नानाद्यनन्तरं प्राचीमुदीचीं वा दिशं गत्वा करिष्यमाणयज्ञार्थान् कुशान् दर्भान् वा समन्त्रकलवनाद्यनुष्ठानपूर्वकमाहृत्य गार्हपत्यगृहे आहवनीयगृहे वा उपरि छदिरादौ निदध्यात् [1.2]। कुशमुष्टयोऽयुग्मसङ्ख्याकाः (त्रयः, पञ्च, सप्त, नव इत्ययुग्मसङ्ख्या) परिमिता आनेतव्याः। तत्र प्रथमो मुष्टिः प्रस्तर इत्युच्यते । तैः सह वेद्यास्तरणार्था अपि दर्भा आनेतव्याः । तदानीमेव चेध्मकाष्ठान्यप्येकविंशतिराद्राणि शुष्काणि वा त्वग्युक्तान्याहर्तव्यानि । तत्र पञ्चदश सामिधेन्यर्थम्। तिस्रः परिध्यर्थे। द्वे आधारसमिधौ । एका अनुयाजार्था समिदिति विभागः [1.3] । एतावत्पर्यन्तं पौर्णमासीदिनकृत्यम् । रात्रौ यजमानः स्वयमेव अग्निहोत्रमनुष्ठाय, आरण्यकधान्यानि भुक्त्वा [1.4] गार्हपत्यगृहे, आहवनीयगृहे वा भूमौ शयीत [1.5]। जागरणं कुर्याद्वा ॥

क. कुण्डानां पञ्चभूसंस्कारान् कृत्वैव अग्निस्थापनमिति देवयाज्ञिकप्रभृतयः पद्धतिकाराः । ते च संस्काराः-कुण्डस्य परिसमूहूनम्, गोमयेनोपलेपनम्, प्रागुदगायतानां तिसृणां तिसृणां रेखाणां करणम्, कुण्डात् पांसूनामुद्धरणम्, प्रोक्षणमिति [1.6]।

ख. वपनमिदं कृताकृतं मन्यन्ते बहवो याज्ञिकाः [1.7]।

ग. ग्राम्या ओषधयश्च— तिलाः, माषाः, व्रीहयः, यवाः, प्रियङ्गवः, अणवः, गोधूमा इति सप्त ग्राम्या ओषधयः । वेणुतण्डुलाः, श्यामाकाः, नीवाराः, अरण्यतिलाः, अरण्यगोधूमाः, अरण्यमर्कटकाः, कुलुत्था इति सप्तारण्याः [1.8]।

घ. खट्वादीनामुपरि शयनं निषिध्यते । न तु भूमेरुपर्य्यास्तरणमपि [1.9] ।

---

தர்சபூர்ணமாஸ நிரூபணம்
19
பௌர்ணமாஸீ தினக்ருத்யம்

இனி அவற்றின் அனுஷ்டான முறை பொதுவாகக் கூறப்படுகிறது. பௌர்ணமி அன்று யஜமானன் காலையில் நித்ய கர்மாக்களை முடித்து, காலை அக்னிஹோத்ரம் செய்து, ஆஹவனீய மற்றும் தக்ஷிணாக்னிகளை வளர்த்து, பின்னர் கார்ஹபத்யா அக்னியிலிருந்து தர்சபூர்ணமாஸ யாகத்திற்காக அக்னியை முறைப்படி கொண்டு வந்து (ப்ரணயனம்), மூன்று அக்னிகளிலும் அன்வாதானம் செய்ய வேண்டும். ப்ரணயனம் என்பது கார்ஹபத்ய குண்டத்திலிருந்து அக்னியை எடுத்து மற்றொரு குண்டத்தில் வைப்பதாகும் [1.1]. அன்வாதானம் என்பது அக்னிகளில் யாகத்திற்குரிய மரக்குச்சிகளை மந்திரங்களுடன் இடுவதாகும். இது அக்னியைத் தூண்டுவதற்காகச் செய்யப்படுகிறது. பிறகு யஜமானன் க்ஷௌரம் (வபனம்) செய்து கொள்ள வேண்டும். பின்னர் குளித்துவிட்டு கிழக்கு அல்லது வடக்கு திசைக்குச் சென்று, யாகத்திற்குத் தேவையான தர்பைப் புற்களை மந்திரங்களுடன் முறைப்படி சேகரித்து வந்து, கார்ஹபத்ய அல்லது ஆஹவனீய அறையில் வைக்க வேண்டும் [1.2]. தர்பைக்கட்டுகள் ஒற்றைப்படை எண்ணிக்கையில் (மூன்று, ஐந்து, ஏழு, ஒன்பது) இருக்க வேண்டும். இதில் முதல் கட்டு 'ப்ரஸ்தரம்' எனப்படும். இதனுடன் யாக மேடையை (வேதி) பரப்புவதற்கான தர்பைகளும் கொண்டு வரப்பட வேண்டும். அதே நேரத்தில் 21 ஸமித்துக்களையும் (மரக்குச்சிகள்) கொண்டு வர வேண்டும். அதில் 15 ஸமிதேனிக்கும், 3 பரிதிக்கும், 2 ஆதார ஸமித்துகளாகவும், 1 அநுயாஜத்திற்காகவும் பிரிக்கப்பட வேண்டும் [1.3]. இதுவே பௌர்ணமி தினத்தின் பகல் நேரக் கடமைகளாகும். இரவில் யஜமானன் தானாகவே அக்னிஹோத்ரம் செய்து, காட்டில் விளையும் தானியங்களை (ஆரண்ய தானியம்) உண்டு [1.4], கார்ஹபத்ய அல்லது ஆஹவனீய அறையில் வெறும் தரையில் படுக்க வேண்டும் [1.5]. அல்லது விழித்திருக்கலாம்.

க. குண்டங்களுக்கு ஐந்து விதமான சம்ஸ்காரங்களைச் செய்த பின்னரே அக்னியை வைக்க வேண்டும் என்பது தேவயக்ஞிகர் போன்றோரின் முறையாகும். அவை - குண்டத்தைச் சுத்தம் செய்தல், கோமியத்தால் மெழுகுதல், மூன்று கோடுகளை வரைதல், மண்ணை அகற்றுதல் மற்றும் புரோக்ஷணம் செய்தல் ஆகும் [1.6].

ச. க்ஷௌரம் செய்துகொள்வதை (வபனம்) பல யாக வல்லுநர்கள் விருப்பத்திற்குரிய ஒன்றாகக் கருதுகின்றனர் [1.7].

ஞ. எள், உளுந்து, நெல், யவம், தினை, அணு, கோதுமை ஆகிய ஏழு தானியங்கள் கிராமிய தானியங்களாகும். மூங்கில் அரிசி, சியாமாகம், நீவாரம், காட்டு எள், காட்டு கோதுமை, காட்டு மற்கடகம், கொள்ளு ஆகிய ஏழு தானியங்கள் ஆரண்ய தானியங்களாகும் [1.8].

த. கட்டில் போன்றவற்றின் மேல் தூங்குவது தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது, ஆனால் தரையில் விரிப்பு விரித்துப் படுக்கலாம் [1.9].

---

దర్శపూర్ణమాస నిరూపణమ్
19
పౌర్ణమాసీ దినకృత్యమ్

ఇక వాటి అనుష్ఠాన విధానం సాధారణంగా వివరించబడుతోంది. పౌర్ణమి రోజున యజమానుడు ఉదయాన్నే నిత్యకర్మలను ముగించి, ఉదయకాలపు అగ్నిహోత్రాన్ని పూర్తి చేసి, ఆహవనీయ మరియు దక్షిణాగ్నులను అగ్నిహోత్రం కోసం వెలిగించి, తిరిగి గార్హపత్యం నుండి ఆ అగ్నులను దర్శపూర్ణమాస యాగం కోసం తీసుకువచ్చి (ప్రణయనం), మూడు అగ్నులలోనూ అన్వాధానం చేయాలి. ప్రణయనం అంటే గార్హపత్య కుండం నుండి అగ్నిని తీసి మరొక కుండంలో ఉంచడం [1.1]. అన్వాధానం అంటే అగ్నిలో యజ్ఞానికి తగిన సమిధలను మంత్రపూర్వకముగా ఉంచడం. ఇది అగ్నిని ప్రజ్వలింపజేయడానికి చేయబడుతుంది. ఆ తర్వాత యజమానుడు వపనం (క్షౌరం) చేయించుకోవాలి. స్నానం చేసిన తర్వాత తూర్పు లేదా ఉత్తర దిశకు వెళ్లి యజ్ఞానికి కావాల్సిన కుశలను లేదా దర్భలను మంత్రపూర్వకముగా సేకరించి తీసుకువచ్చి, గార్హపత్య లేదా ఆహవనీయ గృహంలో ఉంచాలి [1.2]. దర్భల ముఠా (కట్టలు) బేసి సంఖ్యలో (మూడు, ఐదు, ఏడు, తొమ్మిది) ఉండాలి. అందులో మొదటి కట్టను 'ప్రస్తరం' అంటారు. వీటితో పాటు వేదికను పరచడానికి కావాల్సిన దర్భలను కూడా తీసుకురావాలి. అదే సమయంలో 21 సమిధలను (ఎండినవి లేదా పచ్చివి) తీసుకురావాలి. అందులో 15 సామిధేని కోసం, 3 పరిధి కోసం, 2 ఆధార సమిధలుగా, 1 అనుయాజ కోసం కేటాయించాలి [1.3]. ఇంతటితో పౌర్ణమి నాటి పగటి కృత్యాలు ముగుస్తాయి. రాత్రి సమయంలో యజమానుడు స్వయంగా అగ్నిహోత్రాన్ని నిర్వహించి, అడవిలో పండే ధాన్యాలను (ఆరణ్యక ధాన్యాలు) భుజించి [1.4], గార్హపత్య లేదా ఆహవనీయ గృహంలో నేలపై పడుకోవాలి [1.5]. లేదా జాగరణ చేయవచ్చు.

క. కుండాలకు పంచభూ సంస్కారాలు చేసిన తర్వాతే అగ్నిని స్థాపించాలని దేవయాజ్ఞికులు మొదలైన పద్ధతికర్తలు చెబుతారు. ఆ సంస్కారాలు - కుండాన్ని శుభ్రం చేయడం, గోమయంతో అలికడం, మూడు రేఖలు గీయడం, కుండం నుండి మట్టిని తీయడం మరియు ప్రోక్షణం చేయడం [1.6].

ఖ. వపనం (క్షౌరం) అనేది ఐచ్ఛికమని చాలా మంది యాజ్ఞికులు భావిస్తారు [1.7].

గ. నువ్వులు, మినుములు, వడ్లు, యవలు, ప్రియంగువులు, అణువులు, గోధుమలు అనేవి ఏడు గ్రామ్య ఓషధులు. వేణుతండులాలు, శ్యామాకములు, నీవారములు, అరణ్య నువ్వులు, అరణ్య గోధుమలు, అరణ్య మర్కటకములు, ఉలవలు అనేవి ఏడు అరణ్య ఓషధులు [1.8].

ఘ. మంచం మొదలైన వాటిపై పడుకోవడం నిషిద్ధం, కానీ నేలపై పక్క వేసుకుని పడుకోవచ్చు [1.9].