Yagna Tatwa Prakashia Page 033

 

Samskrutha Moolam

दर्शपूर्णमासनिरूपणम् २१

मपसार्य, धान्यगतं तृणादिकमपास्य, दक्षिणहस्तेन शकटस्थान् व्रीहीन यवान् वा मुष्टिना गृहीत्वा, यागीयतत्तद्देवतानामनिर्देशपूर्वकं तानग्निहोत्र-हवण्यां निक्षिप्य, अग्निहोत्रहवणीतः शूर्पे प्रक्षिपेत् । एवं वारचतुष्टयं कर्तव्यम् । तदिदं शकटस्थहविषः मुष्टिना पृथक् पात्रे करणं हविर्निर्वाप इत्युच्यते । एवमेकस्यै देवतायै हविर्निरूप्य पुनर्डेवतान्तरार्थ तथैव निर्वपेत् । तत्र पौर्णमास्यां प्रथममग्नये निर्वापः, ततोऽग्नीषोमाभ्यामिति ध्येयम् । निर्वापकाले पात्रीतो बहिःपतितान् व्रीह्यादीनभिमन्त्र्य हस्तगतं शूर्वं सहविष्याम् आहवनीयसमीपे स्थापयेत् । ततस्तान् संस्कृताभिः प्रोक्षणीसंज्ञकाभिरद्भिः त्रिः प्रोक्षेत् । प्रोक्षणकालेऽपि निर्वापवत् तत्तद्देवता-नाम निर्दिशेत् । ततः पूर्व स्थापितानि न्यञ्चि पात्राणि पर्यावृत्य, ऊर्ध्वमुखानि कृत्वा पवित्रयुक्तेन पाणिना तानि त्रिः प्रोक्षेत् ॥

अवहननपेपणे

ततः कृष्णाजिनं गृहीत्वा, उत्करे लिरवधूय, तलैत्र तदास्तीर्य तदनुन्जन् तदुपर्युलूखलं प्रतिष्ठाप्य तत्र निरुप्तं हविरेकीकृत्य आवपेत् । ततो मुसलमादायावहननं कुर्वन्नध्वर्युः अवहनने सहायार्थम् अन्यं कंचन पुरुषं यजमानपत्नीं वा आहूय तेन तया वा साकमवहन्याद्धविः । अवहता-स्तण्डुलान् तुषेभ्यः फलीकुर्यात् । फलीकरणं नाम तुषविमोकार्थ सकृद वहतानां तण्डुलानामुपरिगतकणापाकरणाय पुनरवहननम् । ततः कृष्णाजिनमास्तीर्य तदुपरि शम्यां निधाय, तदुपरि च दृपदमत्याधाय, तत्र सुप्रक्षालितान् तण्डुलान् निक्षिष्य, उपलया तान् पिंष्यात् । पिष्टानि चूर्णानि कृष्णाजिने प्रस्कन्दयेत् । ततो हविः (पुरोडाश) श्रपणार्थं गार्हपत्यस्य आहवनीयस्य वा पश्चिमदेशे कपालान्युपदधाति । आग्नेयस्य पुरोडाशस्याष्टौ । अग्नीषोमी-यस्यैकादश कपालानि । तदुपधानप्रकारश्च अन्ते चित्ररूपेण दर्शितः ॥

हविःश्रपणम्

एवमुपधाय कपालानि तदुपरि वेदाख्येन दर्भमुष्टिना अङ्गारान-ध्यूह्य पिष्टसंयवनार्थमपां सन्तापनं कृत्वा, प्रक्षालितायां पात्र्यां

क. तण्डुलानामुज्ज्वलीकरणा येदं द्वितीयमवहननम् ।
ख. अत्र, आमपिष्टानामेवोष्णजलेन संयोजनम्, ततः पिण्डं कृत्वा कपालो-परि निधाय श्रपणं च सूत्रकारैरुक्तम्, तथापि सौकर्याय पिष्ठानि प्रथमं भर्जयित्वा, ततस्तानि उष्णजलेन संयोज्य, पिण्डं कुर्वन्ति याज्ञिकाः ।

---

தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு (Tamil Translation)

தர்ஷபூர்ணமாஸ நிரூபணம் 21

தானியத்திலிருந்து புல் போன்றவற்றை நீக்கிவிட்டு, வலது கையால் வண்டியில் உள்ள நெல் அல்லது பார்லியை ஒரு பிடி அள்ளி, அந்தந்த தேவதைகளின் பெயரைக் கூறி அக்னிஹோத்ர ஹவணியில் போட வேண்டும். அங்கிருந்து முறத்தில் (சுர்ப்பம்) மாற்ற வேண்டும். இவ்வாறு நான்கு முறை செய்ய வேண்டும். வண்டியில் உள்ள ஹவிஸைத் தனிப் பாத்திரத்தில் எடுப்பதற்கு 'ஹவிர் நிர்வபா' என்று பெயர். ஒரு தேவதைக்குச் செய்த பிறகு மற்ற தேவதைகளுக்கும் அவ்வாறே செய்ய வேண்டும். பௌர்ணமியில் முதலில் அக்னிக்கும், பிறகு அக்னீஷோமர்களுக்கும் செய்ய வேண்டும். அப்போது கீழே விழும் தானியங்களை மந்திரித்து, முறத்தை அக்னிக்கு அருகே வைக்க வேண்டும். பிறகு புனித நீரால் (ப்ரோக்ஷணி) மூன்று முறை தெளிக்க வேண்டும். தலைகீழாக இருந்த பாத்திரங்களை நிமிர்த்தி வைத்து அவற்றின் மீதும் புனித நீரைத் தெளிக்க வேண்டும்.

தானியத்தைக் குத்துதல் மற்றும் அரைத்தல் (அவஹநந-பேஷணே):
மான் தோலை (கிருஷ்ணாஜினத்தை) விரித்து அதன் மேல் உரலை வைத்து, அதில் தானியத்தைப் போட வேண்டும். அத்வர்யு, மற்றொருவர் அல்லது யஜமானரின் மனைவியுடன் இணைந்து உலக்கையால்தானியத்தைக் குத்த வேண்டும். உமி நீக்கப்பட்ட அரிசியை மீண்டும் ஒருமுறை குத்தி (பலிகரணம்) சுத்தப்படுத்த வேண்டும். பிறகு மான் தோலின் மேல் அரைக்கும் கல்லை வைத்து, அரிசியைப் பொடியாக அரைக்க வேண்டும். அந்த மாவை மான் தோலின் மேல் சேகரிக்க வேண்டும். பின்னர் புரோடாசத்தைச் சுடுவதற்காக அக்னிக்கு மேற்கே கபாலங்களை (மண்பாண்ட ஓடுகள்) அடுக்க வேண்டும். அக்னிக்கு எட்டும், அக்னீஷோமர்களுக்கு பதினொன்றும் அடுக்க வேண்டும்.

ஹவிஸைச் சுடுதல் (ஹவி:ஷ்ரபணம்):
இவ்வாறு கபாலங்களை அடுக்கி, அதன் மேல் கரியை இட்டு, மாவைப் பிசைவதற்காகத் தண்ணீரைச் சூடுபடுத்தி, சுத்தமான பாத்திரத்தில்...

---

తెలుగు అనువాదం (Telugu Translation)

దర్శపూర్ణమాస నిరూపణము 21

ధాన్యములోని గడ్డి మొదలైన వాటిని తొలగించి, కుడిచేత్తో శకటము (బండి) లోని వడ్లను లేదా యవలను పిడికిలితో గ్రహించి, ఆయా దేవతల పేర్లను నిర్దేశిస్తూ అగ్నిహోత్ర హవణిలో వేయాలి. అక్కడి నుండి చాటలో (శూర్పము) పోయాలి. ఇలా నాలుగు సార్లు చేయాలి. బండిలోని హవిస్సును వేరే పాత్రలోకి తీయడాన్ని 'హవిర్ నిర్వాపము' అంటారు. ఒక దేవతకు చేసినట్లే ఇతర దేవతల కోసం కూడా నిర్వాపము చేయాలి. పౌర్ణమి యాగంలో మొదట అగ్ని కోసం, తర్వాత అగ్నీషోముల కోసం చేయాలి. ఆ సమయంలో కింద పడిన ధాన్యాన్ని అభిమంత్రించి, చాటను అగ్ని సమీపంలో ఉంచాలి. తర్వాత పుణ్యజలము (ప్రోక్షణీ) తో మూడుసార్లు ప్రోక్షించాలి. బోర్లించి ఉన్న పాత్రలను నిటారుగా తిప్పి వాటిపై కూడా జలమును ప్రోక్షించాలి.

దంపుట మరియు విసురుట (అవహనన-పేషణే):
కృష్ణాజినమును (లేడి చర్మము) పరిచి దానిపై రోలును ఉంచి, అందులో ధాన్యాన్ని పోయాలి. అధ్వర్యుడు మరొక వ్యక్తితో లేదా యజమాని భార్యతో కలిసి రోకలితో ధాన్యాన్ని దంచాలి. ఉమి తీసిన బియ్యాన్ని మెరుగు పరచడానికి రెండోసారి దంచాలి (ఫలీకరణము). తర్వాత కృష్ణాజినముపై తిరగలిని ఉంచి, బియ్యాన్ని పిండిగా విసరాలి. ఆ పిండిని చర్మముపై సేకరించాలి. అనంతరం పురోడాశాన్ని ఉడికించడానికి అగ్నికి పశ్చిమ దిశలో కపాలాలను (మట్టి పెంకులు) అమర్చాలి. అగ్ని కోసం ఎనిమిది, అగ్నీషోముల కోసం పదకొండు కపాలాలను అమర్చాలి.

హవిస్సును ఉడికించుట (హవిఃశ్రపణము):
ఇలా కపాలాలను అమర్చి, వాటిపై నిప్పులను ఉంచి, పిండిని కలపడానికి నీటిని వేడి చేసి, శుభ్రమైన పాత్రలో...

---