Yagna Tatwa Prakashika Page 075 (SomaYaga Nirupanam)

 

सोमयागनिरूपणम्
६३
विशेषे विकल्पयन्तः । अनुष्ठातारः परं नियमेन सोमयागमध्य एव अनुतिष्ठन्ति । अतोऽत्तैव तत्स्वरूपमपि निरूप्यते । तदपेक्षितानि पात्राणि साधनानि च पूर्वमेव सम्पादनीयानि ॥

प्रवर्ग्यसम्भाराः

तत्र प्रथमतो महावीराख्यपात्रनिर्माणं कर्तव्यम् तत्प्रकारश्चेत्थम् — कस्यांचिदमावास्यायां पूर्णिमायां वा अभ्रिम्, अश्वं, कृष्णाजिनं, सवत्सामजां च गृहीत्वा यत्र महावीरायुत्युक्ता मृदस्ति प्राच्यां दिशि तत्र गत्वा मृदं खात्वा, कृष्णाजिने न्युप्य, अश्वेन अवघ्राप्य, मृद उपरि आजं पयो दुग्ध्वा, तां मृदं बहुभिराहार्य विहारस्योत्तरतोऽवस्थाप्य, तस्यां वराहोत्खातां मृदं, वल्मीकमृदं, पूनीकान, अजलोमानि, कृष्णाजिन-लोमानि, अन्यानि च दृढीकरणार्थानि वस्तूनि संयोज्य पिष्ट्वा, उष्णजलेन संमिश्रय, संयुत्य, तया सृदा त्रीन् महावीरान् कुर्यात् । ते च प्रादेश-मात्रोर्ध्वाः मध्ये स्थलत्रयसंगृहीताः, स्थलत्रयोन्नताः उपरिबिलाः स्युः । एवं तयैव मृदश अवशिष्टया इस्त्योष्ठाकारे द्वे दोहनपात्रे, आज्यस्थालीम, अश्वौ द्वौ, रोहिणपुरोडाशार्थ द्वे कपाले च निर्माय, तानि च सूक्ष्मवस्त्रादिभिः लक्ष्णीकृत्य, गार्हपत्यस्य, पुरस्तादवटं खात्वा, तानि तत्रेष्टकावत् पचेत् । पाकार्थ अग्निं कुरौंः मुञ्जतृणैश्च आदीपयेत् । पक्केषु तेषु शफाभ्यां महावीरानुद्रास्य, भूयसा अजापयसा तान् प्रोक्षेत् । येनोज्ज्वला भवेयुर्महा-वीराः । इम एव प्रवर्ग्यसंभाराः मात्तिकाः । वानस्पत्यास्तु उडुम्बरकाष्ठैः कारयितव्याः । ते च — सम्राडासन्दी मौञ्जीभिस्स्यूना रज्जुभिः । द्वे स्रचौ गर्तवत्यौ । द्वे चागर्ते । द्वौ शफौ महावीरग्रहणायौं । घृटी अङ्गार-निरूद्दणार्थे द्वे काष्ठे । मेथी गोबन्धनार्था । त्रयश्शङ्कवो वत्सबन्धनार्थाः । व्यजनानि त्रीणि कृष्णाजिननिर्मितानि । द्वौ रुक्मौ वर्तुलाकारौ । एको राजतः, एकस्सौवर्णः । अभिधानी गोबन्धनार्थी (रज्जुः) निदाने गोः पादबन्धनार्थे (रज्जू) । विशाखदामानि वत्सबन्धनार्थानि (रज्जव एव) । प्रभूतानि मुञ्जतृणानि च ॥

प्रवर्ग्यानुष्ठानम्

एवं सम्भारान् संभृत्य स्वकाले प्रवग्र्ग्यमारभमाणोऽध्वर्युः ब्रह्मणा अनुज्ञातः रौहिणपुरोडाशनिष्पादनाय आमीध्रमाज्ञाप्य वेदेर्दक्षिणतो दक्षिण-

தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு (Tamil Translation)

63
சோமயாகம் பற்றிய விளக்கம்

யாகம் செய்பவர்கள் விதிகளின்படி சோமயாகத்தின் போதே இதனைச் செய்கின்றனர். எனவே, இங்கு அதன் வடிவம் விளக்கப்படுகிறது. அதற்குத் தேவையான பாத்திரங்கள் மற்றும் பொருட்களை முன்னரே தயார் செய்து கொள்ள வேண்டும்.

ப்ரவர்க்ய பொருட்கள் (ப்ரவர்க்யஸம்பாரா:)

அங்கு முதலில் ‘மஹாவீரா’ எனப்படும் பாத்திரத்தைச் செய்ய வேண்டும். அதன் முறை வருமாறு — ஏதாவது ஒரு அமாவாசை அல்லது பௌர்ணமி அன்று மண்வெட்டி, குதிரை, கிருஷ்ணாஜினம் (மான்தோல்), கன்றுடன் கூடிய ஆடு ஆகியவற்றை எடுத்துக் கொண்டு, மஹாவீரா பாத்திரம் செய்ய உகந்த மண் இருக்கும் கிழக்கு திசையை நோக்கிச் செல்ல வேண்டும். அங்கு மண்ணைத் தோண்டி, மான்தோலில் இட்டு, குதிரையை முகரச் செய்து, அந்த மண்ணின் மேல் ஆட்டுப் பாலைக் கறக்க வேண்டும். அந்த மண்ணைக் கொண்டு வந்து யாகசாலையின் வடக்குப் பகுதியில் வைத்து, அதில் பன்றி தோண்டிய மண், புற்று மண், பூநீகா புற்கள், ஆட்டு உரோமம், மான்தோல் உரோமம் மற்றும் உறுதிப்படுத்துவதற்கான பிற பொருட்களைச் சேர்த்து இடித்து, வெந்நீர் ஊற்றிப் பிசைய வேண்டும். அந்த மண்ணைக் கொண்டு மூன்று மஹாவீரா பாத்திரங்களைச் செய்ய வேண்டும். அவை ஒரு ஜான் உயரம் கொண்டதாகவும், நடுவில் மூன்று சுருக்கங்கள் அல்லது மூன்று மேடுகளைக் கொண்டதாகவும், மேலே திறந்த வாய் உடையதாகவும் இருக்க வேண்டும். எஞ்சிய மண்ணைக் கொண்டு யானையின் உதடு போன்ற வடிவில் இரண்டு கறக்கும் பாத்திரங்கள், ஒரு நெய் பாத்திரம், இரண்டு அஸ்வங்கள் (குதிரை வடிவம்), ரோகிண புரோடாசத்திற்காக இரண்டு கபாலங்கள் ஆகியவற்றைச் செய்து, மெல்லிய துணியால் அவற்றைத் துடைத்துச் சீராக்க வேண்டும். கார்ஹபத்ய அக்னிக்கு முன்னால் ஒரு குழியைத் தோண்டி, அதில் இவற்றைச் செங்கற்களைப் போலச் சுட வேண்டும். சுடுவதற்குத் தர்பைப் புற்கள் மற்றும் முஞ்சைப் புற்களால் தீயை வளர்க்க வேண்டும். அவை வெந்ததும் ‘ஷபா’ எனப்படும் இடுக்கிகளால் மஹாவீரா பாத்திரங்களை எடுத்து, அதிகப்படியான ஆட்டுப் பாலால் அவற்றைத் தெளிக்க வேண்டும். இதனால் மஹாவீரா பாத்திரங்கள் பிரகாசமாக மாறும். இவை மண்ணால் ஆன ப்ரவர்க்ய பொருட்கள் ஆகும். மரத்தாலான பொருட்கள் அத்தி மரக் கட்டைகளால் செய்யப்பட வேண்டும். அவை — ‘ஸம்ராட்’ எனப்படும் ஆசனம் (மூஞ்சை புற்களால் ஆன கயிறுகளால் பிணைக்கப்பட்டது), குழி உடைய இரண்டு கரண்டிகள், குழி இல்லாத இரண்டு கரண்டிகள், மஹாவீராவைப் பிடிக்க இரண்டு இடுக்கிகள் (ஷபா), நெருப்பைத் தள்ள இரண்டு குச்சிகள் (த்ருஷ்டி), பசுவைக் கட்ட ஒரு தூண் (மேதி), கன்றைக் கட்ட மூன்று ஆப்புகள் (சங்கு), மான்தோலால் ஆன மூன்று விசிறிகள், இரண்டு வட்டமான தகடுகள் (ருக்மா) — ஒன்று வெள்ளி மற்றும் ஒன்று தங்கம், பசுவைக் கட்ட ஒரு கயிறு, பசுவின் கால்களைக் கட்ட இரண்டு கயிறுகள், கன்றைக் கட்டும் கயிறுகள் மற்றும் அதிகப்படியான முஞ்சைப் புற்கள்.

ப்ரவர்க்ய அனுஷ்டானம்

இவ்வாறு பொருட்களைச் சேகரித்து, சரியான காலத்தில் ப்ரவர்க்யத்தைத் தொடங்கும் அத்வர்யு, பிரம்மாவின் அனுமதியைப் பெற்று, ரோகிண புரோடாசம் செய்வதற்காக ஆக்நீத்ரனை அழைத்து, வேதிக்குத் தெற்கில் அமர்ந்து...

---

తెలుగు అనువాదం (Telugu Translation)

63
సోమయాగ నిరూపణము

యాజ్ఞికులు విధిగా సోమయాగం మధ్యలోనే దీనిని నిర్వహిస్తారు. కాబట్టి, ఇక్కడే దాని స్వరూపం వివరించబడుతోంది. దానికి కావలసిన పాత్రలు మరియు సామాగ్రిని ముందే సిద్ధం చేసుకోవాలి.

ప్రవర్గ్య సంభారాలు

అక్కడ మొదట ‘మహావీర’ అనే పాత్రను తయారు చేయాలి. దాని పద్ధతి ఇక్కడ వివరించబడింది — ఏదైనా ఒక అమావాస్య లేదా పూర్ణిమ నాడు పార, గుర్రం, కృష్ణాజినం (జింక చర్మం), దూడతో కూడిన మేకను తీసుకుని, మహావీర పాత్రకు తగిన మట్టి ఉన్న తూర్పు దిశకు వెళ్ళాలి. అక్కడ మట్టిని తవ్వి, జింక చర్మంపై వేసి, గుర్రంతో దానిని వాసన చూపించి, ఆ మట్టిపై మేక పాలు పితకాలి. ఆ మట్టిని తీసుకువచ్చి యజ్ఞశాల ఉత్తర భాగంలో ఉంచి, అందులో వరాహం (పంది) తవ్విన మట్టి, పుట్ట మట్టి, పూనీకా గడ్డి, మేక వెంట్రుకలు, జింక చర్మపు వెంట్రుకలు మరియు దృఢత్వం కోసం ఇతర వస్తువులను కలిపి నూరి, వేడి నీటితో పిసకాలి. ఆ మట్టితో మూడు మహావీర పాత్రలను చేయాలి. అవి ఒక జానెడు ఎత్తు కలిగి, మధ్యలో మూడు వలయాలు లేదా మూడు ఎత్తుపల్లాలను కలిగి, పైన తెరిచిన ముఖంతో ఉండాలి. మిగిలిన మట్టితో ఏనుగు పెదవి ఆకారంలో రెండు పాలు పితికే పాత్రలు, ఒక నెయ్యి పాత్ర, రెండు అశ్వాలు, రోహిణ పురోడాశం కోసం రెండు కపాలాలను తయారు చేసి, సన్నని వస్త్రంతో వాటిని నునుపు చేయాలి. గార్హపత్యాగ్ని ముందు ఒక గోతిని తవ్వి, అందులో వీటిని ఇటుకల వలె కాల్చాలి. కాల్చడానికి దర్భలు మరియు ముంజ గడ్డితో మంటను వెలిగించాలి. అవి కాలిన తర్వాత ‘షఫా’ అనే ఇనుప పట్టుకార్లతో మహావీర పాత్రలను తీసి, మేక పాలతో వాటిని ప్రోక్షించాలి. దీనివల్ల మహావీర పాత్రలు ప్రకాశవంతంగా మారుతాయి. ఇవి మట్టితో చేసిన ప్రవర్గ్య సంభారాలు. ఇక చెక్కతో చేసే వస్తువులను మేడి (ఉదుంబర) కర్రతో చేయాలి. అవి — ‘సమ్రాట్’ అనే ఆసనం (ముంజ గడ్డి తాళ్లతో అల్లినది), గుంట కలిగిన రెండు స్రుక్కులు, గుంట లేని రెండు స్రుక్కులు, మహావీరను పట్టుకోవడానికి రెండు షఫాలు, నిప్పులను నెట్టడానికి రెండు కర్రలు (ధృష్టి), ఆవును కట్టడానికి ఒక మేకు (మేథి), దూడను కట్టడానికి మూడు శంకువులు (మేకులు), జింక చర్మంతో చేసిన మూడు విసనకర్రలు, రెండు గుండ్రని బిళ్ళలు (రుక్మా) — ఒకటి వెండిది మరియు ఒకటి బంగారానిది, ఆవును కట్టడానికి ఒక తాడు, ఆవు కాళ్లను కట్టడానికి రెండు తాళ్లు, దూడను కట్టే తాళ్లు మరియు సమృద్ధిగా ముంజ గడ్డి.

ప్రవర్గ్య అనుష్ఠానము

ఇలా సామాగ్రిని సమకూర్చుకుని, సరైన సమయంలో ప్రవర్గ్యమును ప్రారంభించే అధ్వర్యుడు, బ్రహ్మ అనుమతి తీసుకుని, రోహిణ పురోడాశం తయారు చేయడానికి ఆగ్నీధ్రుడిని ఆజ్ఞాపించి, వేదికకు దక్షిణాన కూర్చుని...