Yagna Tatwa Prakashika Page 053

 

पाशुकपात्रासादनादि ४१

अवटखातस्तथा भवेत् यथा यूपस्याधोभागोऽरत्निपरिमाण अच्छाद्येत । तस्मिन्नवटे यूपं पूर्वनिर्मितं निखाय आज्येनाङ्क्त्वा चषालमप्याज्याक्तमेव परिधाप्य कुशनिर्मितया तिसरया रज्ज्वा आवेष्टय यागीयं काणत्वादिदोषरहितम् उत्पन्नदन्तं पुमांसं पशुं (अजं) स्नापयित्वा तं यूपसमीपमानीय यागीयदेवताया उद्दिष्टायै उपाकुर्यात् [1]। उपाकरणं नाम देवतामुद्दिश्य पशोरुनस्पर्शनपूर्वकं निर्देशः 'अग्नये त्वा (इन्द्राग्निभ्यां त्वा) जुष्टमुपाकरोमि' इत्यादिः । तच्च हस्ते कुशद्वयं प्लक्षशाखां च निक्षिप्य कर्तव्यम् [1]। अत्र यूपाञ्जनोच्छ्रयणपरिव्याणेषु क्रियमाणेषु पूर्वं होत्रे प्रैषं दत्त्वा तेन तत्तत्संबन्धिनीष्वृक्षु अनूच्यमानास्त्रेव अध्वर्युस्तानि तानि कर्माणि कुर्यात् [1]। कर्मस्वेषु क्रियमाणेषु यजमानो यूपं स्पृशन्नेव तत्समीपे तिष्ठेत् [1]। ततोऽध्वर्योः प्रैषं श्रुत्वा होतरि अग्निमन्थनीया ऋचोऽनुब्रुवति सति अध्वर्युर्अरणीतः अग्निं मथित्वा तमग्निमाहवनीये प्रक्षिप्य रशनया पशुं यूपे बघ्नीयात् [1]। अत्र अग्निमन्थनं मथितस्याग्नेराहवनीये प्रक्षेपश्च केवलादृष्टार्थः । होमाद्यर्थाग्नेः पूर्वमेव सत्त्वात् प्रयोजनान्तरादर्शनाच्च [1]। ततस्तं पशुमद्भिः प्रोक्षणीभिः प्रोक्ष्य आज्यलिप्तेन स्रवेण समज्य तत्रैव पशौ बद्धे तिष्ठति प्रयाजान् यजेत् [1]। इष्टिषु प्रयाजानूयाजानां पुरोऽनुवाक्याः प्रैषा वा न सन्ति । केवलं याज्या एव । ताश्च होत्रैव पठनीयाः [1]। पशुषु तु प्रैषास्सन्ति । ते सर्वांश्च पुरोऽनुवाक्या मैत्रावरुणाख्येनत्विजा पठनीयाः । स तिष्ठन् औदुम्बरं दण्डं ललाटसम्मितं यजमानदत्तं धारयन्नेव प्रैषादीन् पठेत् [1]। पशुयागे चैकादश प्रयाजाः । तत्रास्मिन् समये दश प्रयाजाः, वपोद्धरणानन्तरमेकश्च प्रयाजा अनुष्ठेयाः [1]। तेषु देवताः— [1]

१) समिधः
(२) तनूनपात् नराशंसो वा
(३) इडः
(४) बर्हिः
(५) द्वारो देव्यः
(६) दैव्यौ उषासानक्ता
(७) दैव्यौ होतारौ
(८) तिस्रो देव्यः
(९) त्वष्टा
(१०) वनस्पतिः
(११) स्वाहाकृत्यश्च क्रमेण । द्रव्यमाज्यम् ॥

Tamil Translation (தமிழ்)

யாகத்தூண் (யூபம்) நடுவதற்குத் தோண்டப்படும் குழியானது, அதன் அடிப்பாகம் ஒரு முழம் (அரத்னி) அளவு மறையும்படி இருக்க வேண்டும் [1]. அந்தக் குழியில் முன்னரே தயார் செய்யப்பட்ட யூபத்தை நட்டு, நெய்யால் பூசி, அதன் நுனி வளையத்தையும் (சஷாலம்) நெய்யால் நனைத்து மாட்ட வேண்டும். பின்னர் தர்ப்பையினால் செய்யப்பட்ட மூன்று பேட்டை கயிற்றால் அதைச் சுற்ற வேண்டும். யாகத்திற்குத் தகுதியான, ஊனம் இல்லாத, பற்கள் முளைத்த ஆண்பசுவை (ஆட்டை) நீராட்டி, யூபத்திற்கு அருகில் கொண்டு வந்து அந்தந்த தேவதைக்கு அர்ப்பணிக்க (உபாகரணம்) வேண்டும் [1]. உபாகரணம் என்பது தேவதையை உத்தேசித்து பசுவைத் தொட்டு 'அக்னயே த்வா (இந்த்ராக்னிப்யாம் த்வா) ஜுஷ்டமுபாகரோமி' என்று கூறுவதாகும். இதை கையில் இரண்டு தர்ப்பைகளையும் பிலக்ஷக் கிளையையும் ஏந்திச் செய்ய வேண்டும் [1].

யூபத்தை நடுதல் மற்றும் அலங்கரித்தல் நடக்கும்போது ஹோதாவிற்கு உரிய கட்டளை (ப்ரைஷம்) அளித்து, அவர் மந்திரங்களை ஓதும்போது அத்வர்யு காரியங்களைச் செய்ய வேண்டும். அப்போது யஜமானன் யூபத்தைத் தொட்டபடி அருகில் நிற்க வேண்டும் [1]. அத்வர்யுவின் கட்டளையைக் கேட்டு ஹோதா அக்னி மந்தன மந்திரங்களை ஓதும்போது, அத்வர்யு அரணிகளிலிருந்து அக்னியைத் தோற்றுவித்து ஆஹவனீயத்தில் இட்டு பசுவை யூபத்தில் கட்ட வேண்டும் [1]. அக்னியைத் தோற்றுவிப்பதும் ஆஹவனீயத்தில் இடுவதும் கேவலம் அதிருஷ்டத்திற்காகவே (புண்ணியத்திற்காக), ஏனெனில் ஹோமத்திற்கான அக்னி முன்னரே அங்கு உள்ளது [1]. பின்னர் பசுவைத் தூய்மைப்படுத்தி ப்ரயாஜ ஹோமங்களைச் செய்ய வேண்டும். இஷ்டிகளில் ப்ரயாஜங்களுக்குத் தனியாகப் புரொனுவாக்யங்கள் கிடையாது, ஹோதாவே யாஜ்யைகளை ஓதுவார் [1]. ஆனால் பசுயாகத்தில் இவை உண்டு, அவற்றை மைத்ராவருணர் என்ற ரித்விஜர் நின்றுகொண்டு அத்தி மரத் தண்டை ஏந்தி ஓத வேண்டும் [1]. பசுயாகத்தில் 11 ப்ரயாஜங்கள் உள்ளன; இப்போது பத்து, பின்னர் ஒன்று எனச் செய்யப்பட வேண்டும் [1].

(1) ஸமித:
(2) தனூநபத் அல்லது நராஸம்ஸ:
(3) இட:
(4) பர்ஹி:
(5) த்வாரோ தேவ்ய:
(6) தைவ்யௌ உஷாஸாநக்தா
(7) தைவ்யௌ ஹோதாரௌ
(8) திஸ்ரோ தேவ்ய:
(9) த்வஷ்டா
(10) வனஸ்பதி:
(11) ஸ்வாஹாக்ருத்யஷ் ச்ரமேண | திரவியம் ஆஜ்யம் ||

---

Telugu Translation (తెలుగు)

యూపము (యజ్ఞ స్తంభము) నాటడానికి తవ్వే గుంత, దాని అడుగు భాగం ఒక అరత్ని (మూర) లోతు వరకు కప్పబడేలా ఉండాలి [1]. ఆ గుంతలో ముందుగా సిద్ధం చేసిన యూపాన్ని నాటి, నెయ్యితో పూసి, చషాలాన్ని (యూపము పై వలయం) కూడా నెయ్యితో తడిపి తొడగాలి. దర్భలతో చేసిన మూడు పేటల తాడుతో యూపాన్ని చుట్టాలి [1]. యాగానికి తగిన, ఎటువంటి లోపాలు లేని, పళ్ళు వచ్చిన మగ పశువును (మేకను) స్నానం చేయించి యూపం దగ్గరకు తెచ్చి దేవతకు అంకితం (ఉపాకరణం) చేయాలి. ఉపాకరణం అంటే దేవతను ఉద్దేశించి పశువును స్పృశిస్తూ 'అగ్నయే త్వా (ఇంద్రాగ్నిభ్యాం త్వా) జుష్టముపాకరోమి' అని నిర్దేశించడం [1]. దీనిని చేతిలో రెండు దర్భలు, ప్లక్ష శాఖను పట్టుకుని చేయాలి [1].

యూప స్థాపన మరియు అలంకరణ సమయాల్లో హోతకు ప్రైషము (ఆజ్ఞ) ఇచ్చి, ఆయన మంత్రాలు చదువుతుండగా అధ్వర్యుడు ఆయా పనులు చేయాలి. యజమాని యూపాన్ని తాకుతూ దగ్గరే నిలబడాలి [1]. అధ్వర్యుడి ఆజ్ఞ విని హోత అగ్ని మథన మంత్రాలు చదువుతుండగా, అధ్వర్యుడు అరణుల నుండి అగ్నిని పుట్టించి ఆహవనీయంలో వేసి పశువును యూపానికి కట్టాలి [1]. అగ్నిని మథించడం, ఆహవనీయంలో వేయడం కేవలం అదృష్ట ఫలం కోసమే, ఎందుకంటే హోమం కోసం అగ్ని ముందే సిద్ధంగా ఉంటుంది [1]. తర్వాత పశువును ప్రోక్షించి ప్రయాజ హోమాలు చేయాలి [1]. ఇష్టులలో ప్రయాజలకు పురోనువాక్యలు ఉండవు, హోత మాత్రమే యాజ్యలను పఠిస్తారు [1]. పశుయాగంలో మాత్రం ప్రైషాలు ఉంటాయి, వాటిని మైత్రావరుణుడనే ఋత్విక్కు నిలబడి, మేడి కర్రను ధరించి పఠించాలి [1]. పశుయాగంలో 11 ప్రయాజలు ఉంటాయి; ఇక్కడ 10 మరియు వపను తీసిన తర్వాత ఒకటి చొప్పున నిర్వహించాలి [1].) సమిధః

(2) తనూనపాత్ లేదా నరాశంసః
(3) ఇడః
(4) బర్హిః
(5) ద్వారో దేవ్యః
(6) దైవ్యౌ ఉషాసానక్తా
(7) దైవ్యౌ హోతారౌ
(8) తిస్రో దేవ్యః
(9) త్వష్టా
(10) వనస్పతిః
(11) స్వాహాకృత్యశ్చ క్రమేణ | ద్రవ్యమాజ్యమ్ ||