Samskrutha Moolam
२४ यज्ञतत्त्वप्रकाशे
सामिधेनीकर्म
सामिधेनीकर्म
तत्र प्रथमं होतारं संप्रेष्य रखोपवेशनार्थं कल्पिते आसने उपविष्टेन होत्रा सामिधेनीसंज्ञकानामृचां पाठे क्रियमाणे अध्वर्युराहवनीयपश्चिमदेशे प्राङ्मुख आसीन इध्मकाष्ठान्याहवनीये अभ्यादध्यात् । होत्रा पठ्यमानाया ऋचः अन्ते प्रणवोच्चारणकाल एव समिधामाधानं कर्तव्यम् । तत्र ब्राह्मणे सामिधेनीसंज्ञका ऋच एकादशैव आम्नाताः । तासां प्रथमाया अन्तिमायाश्च त्रिश्निरावृत्त्या पञ्चदशसङ्ख्या संपादनीయా । तत्र उपान्तिमाम् ऋचमन्तिमां वा होत्रा पठ्यमानां श्रुत्वा अध्वर्युः स्वहस्तस्थितासु समित्सु अनूयाजार्थमेकां समिधमवशेष्यावशिष्टानीध्मकाष्ठान्याहवनीये सहैवाभ्याधाय वेदेनाग्निं त्रिर्वीजयित्वा प्रज्वलय्य स्रुवेण ध्रुवात आज्यमादाय वेदेनोपयम्य आसीन एवोत्तरपरिधिसन्धिमारभ्याक्ष्णया^क अविच्छिन्नामाज्यधारां स्रावयेत् । तत्र प्रजापतिर्देवता । तं च मनसैत्र ध्यायेत् । न वाचोच्चारयेत् । एवं यत्र यत्र प्रजापतेर्देवतात्त्वं तत्र मनसैत्र तस्य ध्यानम् । न वाचा तस्योच्चारणम्^ख । ततोऽध्वर्युराज्यस्थाल्या आज्यं गृहीत्वा तेन ध्रुवां पूरयित्वा अग्नेः परिधीनां च संमार्गकरणाय अग्नीधे प्रैषं दत्त्वा तेन तेषां संमार्गे स्फ्येन क्रियमाणे दक्षिणेन हस्तेन जुहूं सव्येनोपभृतं चादाय दक्षिणपादं पूर्वं कृत्वा वेदिमतिलङ्घ्य दक्षिणदेशमागत्य आहवनीयस्य दक्षिणत...
क. आहवनीयाग्नेर्वायव्यकोणादारभ्य आग्नेयकोणपर्यन्तमग्नेरुर्ध्वं संतताम् (अविच्छिन्नाम्) आज्यधारां स्रुवेण स्रावयेत् । अयं प्रथमाघार इत्युच्यते । एवमेव नैर्ऋतिकोणादारभ्य ईशानकोणपर्यन्तं तथैव स्रावयेत् । अयं द्वितीयाघार उच्यते । एवमक्ष्णया करणमेव आपस्तम्बाचार्यमतम् तैत्तिरीयश्रुतिश्च तै.सं. २.५.११.४.। See. आप. श्री. सू. १. १४. १० । तौ प्राञ्चावेव कर्तव्याविति केचित् ।
ख. कदाचित् वाङ्मनसयोः देवेभ्यो हव्यवहनविषये परस्परं कलहः समजने । ते उभे अपि निर्णयाय प्रजापतिसमीपमगच्छताम् । प्रजापतिरुभयोर्विवादं श्रुत्वा निर्णयमकरोत् - यस्मान्मनसा चिन्तितमेव वाचा वक्तुं शक्यते तस्मान्मन एव श्रेष्ठम् । वाक् तु मनसो दूतीत्वमेवार्हति - इति । तच्छ्रुत्वा क्रुद्धा वाक् तमशपत्- 'हे प्रजापते ! यस्मात्त्वं मद्विरुद्धं निर्णयमदाः अतो नेतः परं त्वां वाचा मन्त्रमुच्चार्य जुहोतु इति । अत एव प्रजापतिदेवताके कर्मणि वाचा मन्त्रं नोच्चारयन्ति, किं तु मनसैवा प्रजापतिं ध्यायन्तः तस्मै जुह्वतीति श्रुतिः See. । तै. सं. २. ५. ११. ४. एतच्छ्रुतिबलादेव प्रजापतेर्मन्त्राभाव उक्तः सर्वैरपि सूत्रकारैः ।
தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு (Tamil Translation)
யக்ஞதத்துவ பிரகாசம் 24
ஸாமிதேனீ கர்மம்
ஸாமிதேனீ கர்மம்
அங்கே முதலில் ஹோதாவிற்கு அழைப்பு விடுக்க வேண்டும். அவருக்காக ஒதுக்கப்பட்ட ஆசனத்தில் அமர்ந்து ஹோதா ஸாமிதேனீ மந்திரங்களை ஓதும்போது, அத்வர்யு ஆஹவனீய அக்னிக்கு மேற்கே கிழக்கு நோக்கி அமர்ந்து சமித்துக்களை அக்னியில் இட வேண்டும். ஹோதா ஓதும் மந்திரத்தின் முடிவில் 'ஓம்' (ப்ரணவம்) என்று சொல்லும் காலத்திலேயே சமித்துக்களை இட வேண்டும். பிராமண நூல்களின்படி ஸாமிதேனீ மந்திரங்கள் பதினொன்று ஆகும். அவற்றில் முதல் மற்றும் கடைசி மந்திரங்களை மூன்று முறை திரும்பக் கூறி மொத்த எண்ணிக்கையைப் பதினைந்தாக உயர்த்த வேண்டும். அத்வர்யு ஹோதா ஓதும் கடைசிக்கு முந்தைய அல்லது கடைசி மந்திரத்தைக் கேட்டு, கையில் உள்ள சமித்துக்களில் ஒன்றை மட்டும் 'அனுயாஜ' சடங்கிற்காக வைத்துக்கொண்டு மற்றவற்றை அக்னியில் இட வேண்டும். பின்னர் அக்னியை விசிறியால் மூன்று முறை தூண்டி எரியச் செய்து, நெய்யை எடுத்து அக்னியின் வடக்கு மூலையிலிருந்து குறுக்காக இடைவிடாத தாரையாக விட வேண்டும். இதற்கு பிரஜாபதியே தேவதை. அவரை மனதிற்குள்ளேயே தியானிக்க வேண்டும்; மந்திரத்தை வாயால் சொல்லக்கூடாது. பிரஜாபதி தேவதையாக இருக்கும் எல்லா இடங்களிலும் தியானம் மனதாலேயே இருக்க வேண்டும். பின்னர் அத்வர்யு நெய் பாத்திரத்தை நிரப்பி, அக்னீத்ரனிடம் கட்டளை (ப்ரைஷம்) கொடுத்துப் பாத்திரங்களைச் சுத்தம் செய்யச் சொல்ல வேண்டும். பிறகு கையில் ஜுஹூ மற்றும் உபப்ருத் பாத்திரங்களை ஏந்தி, வலது காலை முன்வைத்து வேதியைத் தாண்டி ஆஹவனீயத்தின் தெற்குப் பகுதிக்கு வர வேண்டும்.
க. ஆஹவனீய அக்னியின் வடமேற்கு மூலையிலிருந்து தென்கிழக்கு மூலை வரை இடைவிடாத நெய் தாரையை விட வேண்டும். இது 'முதல் ஆதாரம்' எனப்படும். இதேபோல் தென்மேற்கு மூலையிலிருந்து வடகிழக்கு மூலை வரை விடப்படுவது 'இரண்டாவது ஆதாரம்'. இவ்வாறு குறுக்காகச் செய்வதே ஆபஸ்தம்ப மகரிஷியின் கருத்து மற்றும் தைத்திரீய ஸ்ருதியின் விதியாகும்.
ச. ஒருமுறை வாக்குக்கும் மனதுக்கும் இடையே தேவர்களிடம் ஹவிஸைக் கொண்டு செல்வது குறித்துப் போர் ஏற்பட்டது. அவர்கள் பிரஜாபதியிடம் சென்றனர். மனதால் நினைப்பதையே வாக்கால் சொல்ல முடியும் என்பதால் மனமே உயர்ந்தது என்று பிரஜாபதி தீர்ப்பளித்தார். இதனால் கோபமடைந்த வாக்கு, "உமது சடங்குகளில் இனி மந்திரங்கள் வாயால் சொல்லப்படாது" என்று சாபித்தது. எனவேதான் பிரஜாபதிக்குரிய சடங்குகளில் மந்திரங்கள் மனதாலேயே சொல்லப்படுகின்றன.
తెలుగు అనువాదం (Telugu Translation)
యజ్ఞతత్వ ప్రకాశము 24
సామిధేనీ కర్మము
సామిధేనీ కర్మము
అక్కడ మొదట హోతను ఆహ్వానించి, ఆయన కోసం సిద్ధం చేసిన ఆసనంపై కూర్చున్న హోత సామిధేనీ మంత్రాలను పఠిస్తుండగా, అధ్వర్యుడు ఆహవనీయ అగ్నికి పశ్చిమ దిశలో తూర్పు ముఖంగా కూర్చుని సమిధలను అగ్నిలో వేయాలి. హోత పఠించే మంత్రం చివరన 'ఓం' (ప్రణవము) పలికే సమయంలోనే సమిధలను సమర్పించాలి. బ్రాహ్మణ గ్రంథాల ప్రకారం సామిధేనీ మంత్రాలు పదకొండు మాత్రమే. వాటిలో మొదటి మరియు చివరి మంత్రాలను మూడుసార్లు ఆవృత్తి చేయడం ద్వారా సంఖ్యను పదిహేనుకు పెంచాలి. అధ్వర్యుడు హోత పఠించే చివరి మంత్రం లేదా దాని ముందు మంత్రాన్ని విని, తన చేతిలో ఉన్న సమిధలలో ఒకదానిని 'అనుయాజము' కోసం మిగిల్చి, మిగతా వాటిని అగ్నిలో వేయాలి. తర్వాత అగ్నిని విసనకర్రతో మూడుసార్లు విసిరి వెలిగించి, నెయ్యిని తీసుకుని అగ్ని ఉత్తర మూల నుండి అడ్డంగా ధారగా పోయాలి. దీనికి ప్రజాపతి దేవత. ఆయనను మనసులోనే ధ్యానించాలి; మంత్రాన్ని బయటకు పలకకూడదు. ప్రజాపతి దేవతగా ఉన్న చోట ధ్యానం మనసుతోనే జరగాలి. తర్వాత అధ్వర్యుడు నెయ్యిని నింపి, అగ్నీధ్రుడికి ఆజ్ఞ (ప్రైషము) ఇచ్చి పాత్రలను శుభ్రం చేయించాలి. అనంతరం చేతుల్లో జుహూ మరియు ఉపభృత్తు పాత్రలను పట్టుకుని, కుడి పాదాన్ని ముందుంచి వేదిని దాటి ఆహవనీయానికి దక్షిణ భాగంలోకి రావాలి.
ఎ. ఆహవనీయ అగ్ని వాయువ్య మూల నుండి ఆగ్నేయ మూల వరకు ఎడతెగని నెయ్యి ధారను పోయాలి. దీనిని 'మొదటి ఆధారము' అంటారు. అలాగే నైరుతి మూల నుండి ఈశాన్య మూల వరకు పోసే ధారను 'రెండో ఆధారము' అంటారు. ఇలా అడ్డంగా ధారను పోయడమే ఆపస్తంబ మహర్షి మరియు తైత్తిరీయ శ్రుతి సిద్ధాంతం.
బి. ఒకసారి వాక్కుకు మరియు మనస్సుకు మధ్య హవిస్సును దేవతలకు చేరవేసే విషయంలో గొడవ జరిగింది. వారు ప్రజాపతి దగ్గరకు వెళ్లారు. మనసులో తలచినదే వాక్కు చెప్పగలదు కాబట్టి మనసే గొప్పదని ప్రజాపతి తీర్పునిచ్చారు. దీనికి కోపించిన వాక్కు, "నీ యజ్ఞాలలో మంత్రాలను నోటితో పలకకూడదు" అని శపించింది. అందుకే ప్రజాపతి దేవతగా చేసే కర్మల్లో మంత్రాలను మనసులోనే ధ్యానిస్తారు.
No comments:
Post a Comment